Net nog vir die ‘roofdierstaat’ om te verorber

Cosatu bly ’n bondel kontradiksies.

Voorverlede week het die land amen gesê toe mnr. Zwelinzima Vavi lostrek teen selfverryking, tenderpreneurs en die “roofdierstaat”.

’n Week later is Cosatu terug, dié keer met ’n voorstel dat ’n “solidariteitsbelasting” verhaal word van topverdieners om die welvaartgaping te verklein.

Suid-Afrika se welvaartgaping is inderdaad te groot. Dit bedreig stabiliteit.

Maar die oplossing is nie dat die staat van welvarendes vat en aan die armes gee nie. Jy maak nie die armes ryk deur die rykes arm te maak nie, het Churchill gesê.

Blywende welvaart word net geskep deur verdienste en harde werk. Nie deur konfiskasie nie.

Maar selfs al word die argument aanvaar dat die rykes meer moet gee, dan bly die vraag: om te wat Suid-Afrika se welvarende individue en maatskappye dra reeds ’n besonder swaar belastinglas.

Hulle sien die verslae van die ouditeur-generaal oor die benarde peil van finansiële bestuur in staatsdepartemente; hoeveel miljarde verkwis word weens korrupsie, onbevoegdheid en uitspattighede.

Terwyl miljoene armes uit volle bors (en met reg) kla dat hulle nog nie die voordele van die demokrasie gesmaak het nie.

Cosatu is die kampvegter vir ’n geëmplojeerde elite.

Hy praat nie meer namens die werklik armes nie, daar waar die welvaartgaping op sy pynlikste manifesteer.

Waar die eintlike probleem werkloosheid is, nie lone nie.

Om dít te bekamp, moet die antwoord gesoek word in die teenoorgestelde rigting as Cosatu se koers.

Die ekonomie moet vryer gemaak word, bepaald van beperkende arbeidswette.

Dan sal investering en indiensneming begin gebeur, veral as dit makliker word om jonger, onervare mense aan te stel.

Verbeter die onderwysstelsel hiermee saam.

Miljoene jeugdiges word jaarliks op die arbeidsmark gestort sonder die mees basiese vaardighede vir indiensneming.

Stel dus eers die fundamentele dinge reg.

Laat die staat ordentlik begin funksioneer.

Anders beteken Cosatu se voorstel van bykomende belasting bloot meer geld wat die “roofdierstaat” kan verorber.