Soos duikboot vir Zimbabwe

Elke nou en dan maak ’n politikus ’n besonder prikkelende stelling wat klink soos ’n nuwe beleidsverklaring, wat Jan Alleman angstig of hoopvol maak en die nuusmedia laat skarrel.

Niemand vra of die minister die gesag het om so ’n uitspraak te maak nie en net enkeles sal vra of die impulsiewe aankondiging enigsins werkbaar is.

Hierdie gekke aankondigings word meestal weens ’n gebrek aan geloofwaardigheid in regeringsgeledere gedoen.

Wanneer ’n regeringsmaaksel klaaglik misluk, kan die aankondiging van die een of ander verregaande beleidsaksie die negatiewe aandag weglei van die ware sondaar – die regering self.

Onthou u hoe min. Fikile Mbalula, vasgewikkel in ’n seksskandaal, skielik aangekondig het alle skole sou weer liggaamsopvoeding instel? Die nuushonde het die skandaal soos ’n gestroopte been gelos en die nuwe bloedspoor gevat.

Nog ’n voorbeeld was die aankondiging deur die Gautengse LUR vir onderwys dat kinders wat laat by hul skool in Soweto opdaag, tronk toe gemarsjeer sou word. Ek het nog nooit iets so absurd gehoor nie.

Die minister was klaarblyklik gefrustreerd oor laatkommery; ons almal is.

Maar ’n mens hoef nie ’n gedragswetenskaplike te wees nie om te weet dat enige poging om kinders se gedrag met dreigemente van ’n besoek aan die polisiekantoor te verander, min of meer dieselfde uitwerking op hulle sal hê as op beroepsmisdadigers.

Jy hoef ook nie ’n regsgeleerde te wees om te weet dat die minister geen magte het om so iets aan kinders te doen buite die wetgewing wat laatkommery ’n strafbare oortreding maak nie.

En jy hoef nie ’n onderwyssielkundige te wees om te weet dat, selfs as dit moontlik sou wees in ag genome die groot aantal betrokke kinders, dit die emosionele lewe van talle onskuldige kinders sou skaad nie.

Ek het jare gelede as ouer geleer dat ’n mens wat kinders dreig en nie die dreigement kan uitvoer nie, daardie kinders se respek verloor.

Maar dié onnosele uitlating van die Gautengse LUR het dit darem ’n paar dae lank laat klink of sy in beheer van die provinsie se skole is.

Elders het ek geskryf oor die dreigement oor die vestiging van ’n nuwe universiteit in ’n provinsie wat meer Karoobossies as kinders het en waar die paar hoërskole se paar leerlinge wat wel vir universiteitstoelating kwalifiseer, onsigbaar is op die middelslag-kampusse van die naaste universiteite, naamlik die Universiteit van die Vrystaat en die Noordwes-Universiteit.

Maar hier word dié gawe, populistiese aankondiging gedoen wat aanklank vind by arm mense wat moet leef sonder die basiese geriewe wat hul regering aan hulle behoort te verskaf. ’n Universiteit in die Noord-Kaap het in werklikheid min of meer dieselfde bestaansreg as ’n duikboot in Zimbabwe.

Toe doen die minister van hoër onderwys ’n aankondiging op die dag waarop ’n ma by die Universiteit van Johannesburg doodgedruk is weens die swak bestuur van studenteregistrasie – ’n sentrale aansoekkantoor sou binne ’n jaar in Suid-Afrika gevestig word.

Enigiemand met kennis van sulke stelsels weet dit het jare gekos om so ’n stelsel te ontwerp en te vestig in net een provinsie, naamlik KwaZulu-Natal, met sy vyf universiteite. Dié stelsel het weens data-oorlading dikwels in duie gestort.

Verbeel jou dit word gedoen vir 23 universiteite van die UWK in die suide tot die Universiteit van Venda in die verre noorde.

Dit gaan nie gebeur nie, maar wanneer die minister die aankondiging doen, klink hy kragdadig, in beheer en sensitief vir die vernietigende gebeure op die Johannesburgse kampus.

Wanneer u dus andermaal ’n wilde stelling van ’n politikus hoor, ontspan.

Moenie paniekerig raak nie, maar vra liefs: “Wat probeer hulle verdoesel?”