Boeke: In dié vertelling word motorfiets ’n karakter

Noord van Naboom deur Lodie de Jager. Crink (sagteband, 156 bladsye).

Dit wil gedoen wees: 20 000 km per motorbaaik van Naboomspruit af, deur Afrika, Israel, per skip oor die Middellandse See; weer met die baaik deur Italië na Duitsland, Pole, Letland, Litaue en die Russiese grens, waar hy gedwing word om om te draai, terug Duitsland toe en per vliegtuig Kaapstad toe – vir ’n laaste tog tot in Naboom.

Hy en sy Kawasaki KLR 650 – ’n joernalis noem dit ’n “primitiewe” ding – wat hom met gemak deur twee kontinente, 18 lande en duisende ervarings dra. Dit word sy pel, ’n karakter in dié boek; en dwarsdeur gaan dit oor Afrika se menslikheid waarteen die buitewêreld met uitsonderings na afsteek.

Hy’t ook onlekker ervarings, soos in Ethiopië waar hy ’n aggressiewe stemtoon en houding teëkom en die tweede keer op sy tog in sy slaapsak in sy tentjie bo-op sy bed moet slaap. Tog eet hy een aand hier uit met ’n pa en ma en twee dogters, wat hom insluit in hul liefde vir mekaar.

Pas tevore moet hy in Noord-Kenia by ’n polisiepos verby, waar die polisieman verneem hy kom van Suid-Afrika. “A-a-a-a!” roep die man uit. “Bryan Habana! Victor Matfield!”

By die Soedanse grenspos verras Afrika hom ook. Hy moet wag, maar die mense nooi hom na buite, weer na binne – en gee hom saam met almal ’n heerlike ete, met poeding.

In hierdie reuse-land baaik hy deur die Nubiese woestyn, ’n erge rit. Maar die aand met ’n jong boer en sy kinders voor die TV met hul Soedanse musiek en danse, en later ’n buurvrou en haar mense op ’n oorlaaide mat vir ’n middernagfees, reis hy “tussen die harte van mense”.

Soos ander het hy al op ’n nagvlug oor Afrika gewonder oor die donker dáár onder. Nou weet hy: die flikkerkersie op die mat sê vir die lugreisiger niks van die onvergelyklike gasvryheid op die bodem nie.

En wat hy ervaar, laat hom vra: “Waar het ons in Suid-Afrika die pad byster geraak?”

Lees van die Palestynse vrou in Haifa, Israel, wat hom twee glasballetjies gee voor hy oorsee vaar en in Italië en Duitsland ’n onvergenoegdheid het. Hiervoor kry hy by die grenspos van Duitsland die antwoord: Hy mis nie die swaarkry van Afrika nie, maar die Afrikane, “hul eenvoud, hul warmte, hul menswees”.

In Langenselbold in Duitsland eet hy, Günther en Rosi die aand uit.

Günther sê vir die kelnerin dat Lodie van Suid-Afrika af, deur Afrika tot hier met sy baaik gery het. Sy vra belangstellend: Ry hy ná aandete huis toe?

Deur Pole, Litaue en Letland, waar hy langs die Dougavarivier verdwaal en op ’n dorpie afkom wat 70, 80 jaar terug in die verlede vassteek: die huisies vierkantig van hout, elk met ’n groentetuin; perdekarre langs die strate en vroue wat met kopdoeke en mandjies tussen die huisies en ’n winkeltjie op die hoek loop.

Hy mik na St. Petersburg, Rusland, en die tsaar se somerpaleis. Lees hieroor.

Bestel by www.crink.co.za, of 0?012-342-7202.

-? Van Wyk is ’n historikus.